Studiowanie jujutsu

: Function ereg() is deprecated in /var/www/clients/client3/web5/web/modules/paging/paging.module on line 106.

 

Techniki jujutsu

Techniki jujutsu

Znalazł to czego szukał. całkowicie przez przypadek, usłyszał o jujutsu. Zachęcony sloganem mówiącym, że mały człowiek jakim był, może pokonać większego od siebie rywala, w walce na równych zasadach. Postanowił doprowadzić swoje jujutsu do perfekcji. Jednakże dawni mistrzowie jujutsu musieli zajmować się inną działalnością i początkowo nie było łatwo znaleźć nauczyciela tej niemodnej już sztuki walki. Chociaż w owym czasie praktykowało jeszcze około 20 różnych szkół jujutsu. Szczęśliwym zbiegiem okoliczności Kano w wieku 18 lat trafił do "nastawiacza kości" Teinosuke Yagi ze szkoły Tenshin shinyo, który już niestety nie praktykował szkolenia uczniów. Dzięki kontaktom Yagi, Kano został przyjęty do szkoły Hachinosuke Fukuda, również mistrza Tenshin hinyo ryu. Kano ćwiczył codziennie, jednocześnie czytał europejskie podręczniki dotyczące wychowania fizycznego, analizował też techniki sumo - tradycyjnych japońskich zapasów, a nawet uczył się boksu i gimnastyki. Poszukiwania te były bardzo trudne, bowiem nie istniał wtedy jeszcze japoński termin taiiku, który znaczy mniej więcej "wychowanie fizyczne". W Japonii ćwiczono nie tyle dla wzmocnienia ciała, co dla celów wojennych. Trzeba przyznać, że już swej początkowej karierze poznał, mimo wszystko, dobrych nauczycieli różnych szkół jujutsu.

Nastoletni Jigoro Kano w agresywnej pozie - charakterystycznej dla jujutsu

Nastoletni Jigoro Kano w agresywnej pozie - charakterystycznej dla jujutsu

Fukuda był bardzo szlachetną osobą i wzorem do naśladowania dla młodego Kano, który zresztą wiele się od niego nauczył. Fukuda był lepszy w praktycznych ćwiczeniach niż w kata. Nauczał techniki przez ćwiczenie, krótko wyjaśniał ruchy, nie przywiązywał wagi do form. Czasem jednak nie było zajęć, Fukuda bowiem chorował. Wtedy Kano najczęściej ćwiczył z Tsunejiro Tomita, swoim służącym, który również zapisał się do szkoły Fukudy. Jigoro wprowadzał w techniki jujutsu również swego starszego brata i siostrę. Zwykle demonstrował na Tsunejiro kilka technik na tatami rozłożonej w ogrodzie. Wzajemna sympatia pomiędzy Kano a Fukuda działała w obie strony i najlepszym tego dowodem był fakt, że po śmierci (miał wtedy 52 lata) w sierpniu 1879, Hachinosuke Fukuda pozostawił wszystkie pisemne instrukcje i dokumenty szkoły (pewnego rodzaju biblię szkoły Tenshin shinio ryu) Jigoro.
Około 1880 roku powoli zaczęło zmieniać się nastawienie władz do aktywności fizycznej. Nic więc dziwnego, że minister edukacji zalecił wszystkim nauczycielom, „aby naśladowali Europejczyków, którzy wykonują ruchy ramionami, chcąc cieszyć się dobrym zdrowiem”. Na Uniwersytecie Tokijskim w 1881 roku ponownie zaczęto ćwiczyć szermierkę mieczem - kenjitsu. Odbył się również pokaz i randori jujutsu Totsuka ryu. Jigoro Kano jako jedyny student wziął udział w randori, chociaż nie istniały w owym czasie żadne przepisy jujutsu, a walczono do momentu poddania się jednego z walczących, z natury rzeczy walka musiała być brutalna. Mimo olbrzymiej przewagi ucznia starego mistrza Hikosuke Totsuka (wybitnego eksperta w jujutsu Yoshin ryu), Kano nie poddał się, Po walce stary mistrz i jego uczeń pogratulowali Kano wspaniałej postawy. Totsuka ocenił: „Pomimo, że jest on (Kano) intelektualistą, jego energia jest znakomita. jujutsuka z którym walczył jest najsilniejszym z moich uczniów, ale Kano jest jujutsuka o wielkiej przyszłości”. Pokaz ten odbył się w wielkiej sali uniwersytetu mogącej pomieścić tysiąc osób. Dzięki pokazowi i poparciu władz (m.in. dr. Hiroyuki Kato – rektorowi uniwersytetu) powoli nastąpił renesans kenjitsu i jujutsu. Wydarzenie to umocniło Kano w postanowieniu doskonaleniu swojego jujutsu, który poświęcał tej walce coraz więcej czasu.
Miejsce nauczyciela Fukuda, zajął 64-letni Masatomo Iso (również ze szkoły Tenshin shinio ryu), prowadzący własne dojo w dzielnicy Kanda niedaleko mostu Otoma w Tokio. Starszy wiekiem, lecz nadal niewiarygodnie silny i zwinny. Masatomo był synem i następcą słynnego Matayemona Iso, Kano często wspominał, że u nikogo nie widział tak świetnego stylu i techniki, jak u mistrza Matayemona.