Studiowanie jujutsu

: Function ereg() is deprecated in /var/www/clients/client3/web5/web/modules/paging/paging.module on line 106.

Sposób podejścia Kano do nauki jujutsu charakteryzuje następujące zdarzenie: podczas ćwiczeń w dojo Fukudy, Kano niski i lekki, nigdy nie mógł pokonać w randori bardzo silnego fizycznie i dużo cięższego rywala o nazwisku Fukushima (tragarza na pobliskim targu ryb). Kano wspominał w swej biografii, że aby uzyskać zwycięstwo w walce z nim, studiował technikę sumo oraz książki europejskie mówiące o walkach wręcz. Znalazł tam sugestię, która pozwoliła mu na opracowanie rzutu kata guruma. Po wypróbowanie tego nowego sposobu na swych przyjaciołach, spróbował go w walce z Fukushima i rzucił go. Była to dla niego wielka radość, która zrekompensowała wszelkie wcześniejsze upokorzenia, przykrości i niepowodzenia.
Dzięki zapałowi i wytrwałości w ćwiczeniach J. Kano robiąc olbrzymie postępy szybko został asystentem mistrza Iso. Prawdopodobnie J. Kano brał udział w pokazie kata i randori jujutsu (szkoły Iso) w rezydencji dygnitarza Sibusawa, który zorganizowano dla Generała Granta - bohatera wojny secesyjnej w Stanach Zjednoczonych. Był to pierwszy pokaz jujutsu wykonany w obecności obcokrajowców. Masatomo Iso zmarł w 1881r. i również jak jego poprzednik, pozostawił Jigoro zapiski swego dojo.
Jigoro studiował pozostawione przez niego rękopisy. Ponadto odwiedzał innych mistrzów jujutsu, chcąc pogłębić swą wiedzę. Wykupywał z księgarni rękopisy dotyczące jujutsu, aby studiować metody różnych szkół. Mniej więcej w tym czasie poznał Yamamoto - nauczyciela jujutsu z Instytutu Sztuk Wojskowych przy szogunacie Tokugawa. Dzięki znajomości z Yamamoto poznał 47 letniego mistrza Tsunetoshi Iikubo ze szkoły Kito ryu.

Zapiski szkoły Tenshin-shinyo-ryu otrzymane od Hachinosuke Fukuda

Zapiski szkoły Tenshin-shinyo-ryu otrzymane od Hachinosuke Fukuda

Szkoła ta kładła większy nacisk na realną walkę (randori) niż na układy formalne - kata. Techniki tam nauczane były bardziej skomplikowane i trudniejsze do wykonania. Były to głównie techniki tachi waza. Iikubo zachowywał się jak samuraj, miał pociągłą twarz, oczy jak szparki i ponad 180 cm wzrostu. Zaprzyjaźnił się później z Kano i miał nadzieję, że zostanie on jego następcą jako mistrz tej szkoły. Z tego powodu wzbudziły one zainteresowanie J. Kano, który na ich poznanie poświęcił dużo wysiłku. Jednak już po upływie roku, Iikubo przyznał podczas rozmowy z Jigoro, iż więcej nie potrafi go nauczyć. Kano w owym czasie miał już tytuł „shihan” (mistrz) i był asystentem Iikubo. Później, umierając w 1888 roku Iikubo przekazał Kano spuściznę techniczną, chociaż większą jej część otrzymał od Iikubo w 1883 roku. Między innymi z powodu sentymentu żywionego wobec Iikubo, Kano umieścił jedno z kata szkoły Kito ryu w stworzonym później przez siebie systemie Kodokan Judo, kata zwane Koshiki no Kata (formy antyczne).
W 1882 roku Kano skończył studia uniwersyteckie i został nauczycielem literatury i języka angielskiego na Wydziale Ekonomii Politycznej Kolegium szlacheckiego Gakushuin. Zdawał sobie już sprawę, że żadna ze szkół jujutsu nie stworzyła spójnego systemu. Wiedział, że jujutsu jest archaiczne również ze względu na swoją brutalność, która w wielu wypadkach uniemożliwiała racjonalny trening. Jujutsu nie miało dodatkowo nadbudowy filozoficznej tak potrzebnej w czasach przemian. Ze względu na znaczne różnice w stylu oraz treści nauczania obu szkół (Tenshin shinio oraz Kito), Kano odkrywał nowe perspektywy dla jujutsu. Wspominał: "Dzięki treningom u mistrza Fukudy zrozumiałem, co jest moim powołaniem. Mistrz Iso ukazał mi prawdziwa naturę kata, a mistrz Iikubo nauczył mnie wielu rożnych technik i tego jak ważna jest synchronizacja."
Jigoro Kano w 1882 roku zakłada więc własną szkolę – nazywaną przez innych jujutsuka Kano ryu (Jigoro Kano nigdy nie używał tej nazwy). Miał do tego prawo zgodnie z przywilejem wynikającym z dyplomu mistrza Kito ryu.