Niedokończona praca

: Function ereg() is deprecated in /var/www/clients/client3/web5/web/modules/paging/paging.module on line 106.

 

Kobieca sekcja  Kodokan w 1935 r.

Kobieca sekcja Kodokan w 1935 r.

W 1911 roku Jigoro Kano tworzy ośrodek kształcenia nauczycieli (profesorów) judo w Kodokan. Judo w tym czasie staje się istotnym skladnikiem szkolnego systemu wychowania fizycznego w Japonii. W lipcu tego samego roku Jigoro Kano zakłada Federację Sportu Japonii, której zostaje pierwszym prezydentem. Stanowisko to piastuje przez kolejnych dziesięć lat (zrezygnował z niego w 1921 roku, by następnie zostać honorowym prezydentem tej federacji). W latach 1912-1913 Kano przebywa w Europie i Ameryce, gdzie studiuje i zarazem naucza swojej sztuki walki. Po powrocie do Japonii zakłada w 1915 roku pismo - miesięcznik Kodokan, który obecnie nosi nazwę "Judo Kodokan". Prace nad rozwojem Kodokan Judo trwały nadal. Wprowadzono je do programów wychowania fizycznego szkół różnych typów i na nim zbudowano system narodowego wychowania fizycznego. Naukę judo rozpoczynano od ósmego roku Jigoro Kano był pierwszym azjatą, który został członkiem Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego w 1909 roku (na wniosek Francji). Był aktywnym działaczem olimpijskim - za wszelką cenę pragnął zorganizować Igrzyska Olimpijskie w Japonii, bo tym samym, jako gospodarz, miałby prawo wprowadzenia judo do programu igrzysk jako dyscypliny pokazowej (judo zadebiutowało jako pokazowa dyscyplina olimpijska w Tokio w 1964 roku, jako pełnoprawna w Monachium w 1972 roku).

Ćwiczenie Nage No Kata przez Jigoro Kano w 1930 roku.

Ćwiczenie Nage No Kata przez Jigoro Kano w 1930 roku.

W latach 1920-1930 przebywa on wielokrotnie w Europie, gdzie działa głównie na forum Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego, wizytował również osobiście kluby w Stanach Zjednoczonych i Europie. Jigoro Kano w dość krótkim czasie zdobył duży autorytet w kraju i za granicą, a jego judo zostało uznane i docenione jako udoskonalona wersja jujutsu. W 1923 roku założył w Kodokan wydział żeński, co w Japonii w owych czasach było nowatorskim podejściem do sportu. Sekcję tę konsekwentnie rozwijał i około 1940 roku powołał do jej prowadzenia Keiko Fukuda (wnuczkę swojego nauczyciela jujutsu Hachinosuke Fukuda) Podczas Pierwszych Ogólno Japońskich Mistrzostw, które odbyły się w 1930 roku, 71-letni Jigoro Kano mógł podziwiać zwycięstwo swojego zięcia – Takasaki. Kano nie poprzestawał jednak w swojej działalności edukacyjnej i w roku 1932 dał tego dowód, obejmując stanowisko Ministra Wychowania Fizycznego w Japonii. W roku następnym w grudniu otworzył nowy Kodokan (Suidobashi dojo (8)) z 500 tatami oraz licznymi pomieszczeniami biurowymi i zapleczem, W dojo tym można było spotkać Jigoro Kano, nauczającego na macie niemalże codziennie. Nauki swoje dawał prawie po kres swojego życia. Każdego roku przyjmowano do Kodokan Judo ponad 1000 nowych uczniów. W 1938 roku Jigoro wziął udział w 37 sesji MKOI w Kairze, dotyczącym następnych Igrzyskach Olimpijskich, a zakończonym triumfem dla wielkiego mistrza. Osiągnął sukces, gdyż Igrzyska zostały przyznane Tokio, miały się odbyć w 1940 roku. Jednak jego śmierć i II Wojna Światowa pokrzyżowały plany. Opromieniony sukcesem na kongresie, wsiadł na statek "Hikawa Maru", który miał go zabrać z powrotem do ojczyzny. Na pokładzie statku zapadł w wyniku komplikacji pogrypowych na zapalenie płuc i 4 maja 1938, około godziny 6:30 rano zmarł. Został pochowany na cmentarzu Haechu w departamencie Chiba.
Jigoro Kano pokazał drogę - „do” innym sztukom walki bujitsu (budo) i tak bojowe Kenjitsu wyewoluowało w Kendo, Aikijutsu w Aikido, Kyujutsu w Kyudo. Wizja Kano czyniła z dawnych sekretów – „jutsu”, sposób na życie – „do”. Nie elitarny lecz dostępny dla wszystkich. To było miarą sukcesu Kano. Jednego nie zrealizował co założył na początku swojej drogi „judo”. Kodokan nie stał się Mekką jujutsu, nie udało mu się zjednoczyć i otoczyć opieką wszystkich stylów tej sztuki.